Posted tagged ‘Raja-raja Melayu’

Chin Peng dan PKM Menentang Penjajah British???

September 16, 2013

Hari ini, bekas Setiausaha Agung Parti Komunis Malaya(PKM) dilapurkan telah meninggal dunia di Bangkok, Thailand. Beberapa sumber berita menggambarkan mendiang Chin Peng sebagai ‘pejuang kemerdekaan’ bagi membebaskan Tanah Melayu dari penjajah British. Malah beberapa pemimpin parti pembangkang menggambarkan mendiang Chin Peng sebagai ‘pejuang kemerdekaan’.

APAKAH BENAR mendiang Chin Peng seorang ‘pejuang kemerdekaan’ dan ‘musuh’nya ialah penjajah British? Mari kita menilai beberapa fakta sejarah berikut sebelum kita yakinkan mereka bahawa mereka sebenarnya telah TERKELIRU….

1. Walaupun mendiang Chin Peng dilapurkan telah dilahirkan di Setiawan, Perak, tidak ada bukti-bukti bertulis bahawa beliau ialah seorang warganegara mana-mana negeri Tanah Melayu, Persekutuan Tanah Melayu, atau Malaysia.

2. Semasa di bangku sekolah, beliau aktif di dalam kegiatan pengumpulan dana untuk membiayai usaha perang negara asal ayah dan datuk neneknya, Tanah Besar China, di dalam peperangan China-Jepun. Menjelang tahun 1940, Jepun telah berjaya menakluki sebahagian besar dari Tanah Besar China. Perang tersebut berterusan sehingga Jepun menyerang negara-negara Asia Tenggara, termasuk Tanah Melayu, pada tahun 1942.

3. Di usia muda mendiang Chin Peng, menjelang umur 20an, mendiang telah mendokong ideologi Komunis, dan telah menyertai Parti Komunis Malaya(PKM), sebuah CAWANGAN Parti Komunis China. Sebelum mencapai usia 30, mendiang telah menjadi Setiausaha Agung PKM. Tentera PKM sebahagian besarnya terdiri dari kaum Cin, yang masih memegang kerakyatan Negara China, yang telah berhijrah ke Tanah Melayu untuk mencari peluang bekerja dan mencari rezeki. PKM dilapurkan mempunyai lebih 12 regimen, dengan kira-kira 5,000 anggota bersenjata. Satu rejimen dikhaskan untuk ‘komunis Melayu’, suatu stretegi untuk mencari pengaruh di kalangan bangsa Melayu. Pada awal 1960an, PKM termasuk mendiang Chin Peng telah berundur ke selatan Thailand. Selepas pengunduran itu, mendiang Chin Peng telah mengarahkan pemberontakan bersenjata di Persekutuan Tanah Melayu dan Malaysia dari Beijing, China, sehingga Perjanjian Damai Haadyai ditanda-tangani pada tahun 1989.

4. Parti Komunis Malaya bekerjasama dengan British di dalam peperangan menentang Jepun dari 1942-1945. Namun kerjasama ini lebih dari aspek ‘logistics’. Memoir setebal 4 inci tentang sejarah ‘perjuangan’ mendiang Chin Peng tidak ada merekodkan penglibatan unit-unit PKM di dalam sebarang pertempuran dengan tentera Jepun, berbeza dengan apa yang telah ditunjukkan oleh Regimen Askar Melayu di bawah Lefternan Adnan. Dengan kerjasama ‘logistics’ ini, PKM berpeluang mendapat bantuan senjata dan kewangan dari British.

5. Sebaik sahaja tentera Jepun menyerah diri pada bulan Ogos 1945, dalam tempoh 2 minggu sebelum ketibaan tentera British, unit-unit PKM telah mengambil-alih sebilangan besar bandar-bandar besar dan kecil di seluruh Tanah Melayu, dan telah mula bertindak sebagai ‘Kerajaan baru’, termasuk mengadakan ‘kangaroo court’ bagi ‘menghalalkan’ tindakan mereka membalas dendam terhadap pemimpin-pemimpin Melayu yang disyaki bekerjasama dengan tentera Jepun.

6. Majoriti kaum pendatang Cina dipercayai menyokong PKM, dan rata-rata mereka menyokong penubuhan Malayan Union pada tahun 1946, yang telah ditentang oleh umat Melayu, yang telah bersatu di bawah United Malays National Organisation(UMNO). Disebabkan tentangan hebat umat Melayu, British telah MENARIK-BALIK Malayan Union, dan digantikan dengan penubuhan PERSEKUTUAN TANAH MELAYU pada tahun 1948, berdasarkan asas-asas yang dipersetujuai antara British, UMNO dan Raja-Raja Melayu. Berdasarkan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948, Persekutuan Tanah Melayu ialah sebuah KERAJAAN PERALIHAN, atau TRANSITION GOVERNMENT, sebelum Persekutuan Tanah Melayu diberikan kemerdekaan sepenuhnya oleh British di dalam tempoh tertentu.

7. PKM hanya memulakan ARMED INSURRECTION atau PEMBERONTAKAN BERSENJATA ke atas ‘Penjajah British’, setelah British mengisytiharkan penubuhan Persekutuan Tanah Melayu pada tahun 1948.

Dari fakta-fakta tersenarai di atas, amat jelas bahawa PKM hanya cuba MENGAMBIL KESEMPATAN dari kerjasama ‘logistics’ mereka dengan British semasa penjajahan Jepun ke atas Tanah Melayu, untuk merampas kuasa ke atas negeri-negeri Tanah Melayu. PKM bekerjasama dengan British menentang Jepun bukan kerana mempertahankan Tanah Melayu, TETAPI kerana kesetiaan mereka kepada NEGARA ASAL mereka, Tanah Besar Cina, yang telah lebih satu dekad di dalam kancah peperangan dengan negara Jepun….sebelum tentera Jepun menyerang Tanah Melayu. Malah hampir keseluruhan anggota PKM bangsa Cina masih lagi bertaraf PENDATANG di Tanah Melayu sebelum penjajahan Jepun ke atas Tanah Melayu.

Fakta sejarah paling penting yang kita perlu ambil kira ialah TIMING, atau MASA dan KETIKA PKM melancarkan pemberontakan bersenjata ke atas ‘Kerajaan British’….kenapa sebaik sahaja British mengisytiharkan penubuhan PERSEKUTUAN TANAH MELAYU pada tahun 1948, sebuah Kerajaan ‘Transition’ yang telah dijanjikan kemerdekaan penuh di dalam tempoh tertentu. Sedangkan hampir separuh dari menteri-menteri Persekutuan Tanah Melayu terdiri dari wakil UMNO dan Raja-Raja Melayu. Malah, selepas Pilihanraya Umum pertama pada 1954, iaitu 4 tahun sebelum tarikh kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu, Almarhum Tunku Abdul Rahman telah dipilih sebagai Ketua Menteri Persekutuan Tanah Melayu.

Terang lagi bersuluh, pemberontakan bersenjata PKM SEBENARNYA bukan untuk menentang British, tetapi adalah untuk menentang Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu tajaan UMNO dan Raja-Raja Melayu. Bukti paling jelas, setelah British memberikan kemerdekaan penuh kepada Persekutuan Tanah Melayu pada 1958, PKM tetap meneruskan PEMBERONTAKAN BERSENJATA terhadap Persekutuan Tanah Melayu.

Pihak yang cuba menggambarkan mendiang Chin Peng dan PKM sebagai ‘pejuang kemerdekaan’ jelas amat terkeliru dengan ‘Wayang Cina’ yang telah dimainkan oleh mendiang Chin Peng dan PKM. Sedangkan, sebenarnya, PKM telah ternampak peluang untuk merampas kekuasaan di Tanah Melayu dari Raja-Raja dan Umat Melayu, dan dengan GELOJOH telah ‘menjudikan’ anak cucu mereka di tanah perantauan mereka. Mereka tidak sedar bahawa umat Melayu pada saat dan ketika itu, telah mencapai tahap kesedaran yang tinggi untuk mempertahankan warisan dan hak peninggalan datuk nenek mereka.

Hidup Melayu!! Hidup UMNO!! Hidup Raja-Raja Melayu!! Merdeka!! Takkan Melayu Hilang Di Dunia!!!

Advertisements

Tahniah Persekutuan Tanah Melayu, Sabah dan Sarawah, Sempena HARI MALAYSIA….Bye Bye Parti Komunis Malaya

September 16, 2013

Hari ini, 16 September 2013, adalah Hari Ulangtahun Penubuhan Malaysia ke 50. Sebagaimana kita semua sedia maklum, Malaysia ditubuhkan dengan rasminya pada 16 September 1963 dengan menggabungkan 11 buah negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu, iaitu Perlis, Kedah, Pulau Pinang, Perak, Selangor, Negri Sembilan, Melaka, Johor, Pahang, Trengganu dan Kelantan, dengan negeri-negeri bekas jajahan British iaitu Singapura, Sabah dan Sarawak. Sebagaimana kita juga sedia maklum, Singapura telah dikeluarkan dari Malaysia pada tahun 1965.

Sempena Ulangtahun Hari Malaysia ke 50, aku dengan bangga dan tulus ikhlas mengucapkan setinggi-tinggi TAHNIAH kepada seluruh warga negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu tersebut di atas, juga warga Sabah dan Sarawak, kerana telah sama-sama membangunkan negara MALAYSIA kita, dan bersama-sama mempertahankan kedaulatan negara kita dari ancaman dari luar dan dalam, makanya kita dapat menyambut Ulangtahun Hari Malaysia kita di dalam keadaan negara kita dilimpahkan oleh Allah swt nikmat KEAMANAN, KESTABILAN dan KEMAKMURAN.

Apa yang aku sentiasa TERKILAN sedikit setiap kali kita menyambut Ulangtahun KEMERDEKAAN dan HARI MALAYSIA ialah bagaimana hilangnya nama PERSEKUTUAN TANAH MELAYU di dalam kedua-dua perayaan ulangtahun hari bersejarah kita ini. Ramai dari rakyat Malaysia hari ini beranggapan bahawa 31 Ogos setiap tahun adalah ‘Hari Kemerdekaan Malaysia’, sedangkan pada 31 Ogos 1957, adalah hari Kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu dari British, dan Malaysia belum lagi ditubuhkan atau wujud ketika itu.

Sementara apabila disebut HARI MALAYSIA pada 16 September, kita hanya diperingatkan tentang GABUNGAN 11 negeri-negeri di Semenanjung(biasanya disebut Malaysia Barat), dengan Sabah dan Sarawak(kedua-duanya disebut Malaysia Timur). Tidak banyak ‘pengkisahan sejarah’ atau pengumuman-pengumuman yang mengingatkan anak-anak cucu kita bahawa Malaysia adalah gabungan PERSEKUTUAN TANAH MELAYU, SABAH dan SARAWAK.

Sempena Sambutan Ulangtahun Hari Malaysia tahun ini, aku ingin mencadang agar Perkara 1(2) Perlembagaan Malaysia dipinda sedikit. Perkara 1(2) Perlembagaan masa ini menyebut: ‘Negeri-negeri dalam Persekutuan ialah Johor, Kedah, Kelantan, Melaka, Negeri Sembilan, Pahang, Pulau Pinang, Perak, Perlis, Sabah, Sarawak, Selangor dan Trengganu’. Ini seolah-olah menggambarkan bahawa pembentukan Malaysia ialah hasil penggabungan 13 negeri-negeri tersebut, sedangkan hakikatnya, pembentukan Malaysia ialah hasil gabungan Persekutuan Tanah Melayu(yang mengandungi 11 buah negeri), Sabah dan Sarawak.

Bagi memperbetulkan kesilapan ini, aku ingin mencadangkan supaya Perkara 1(2) dipinda menjadi begini: ‘Negeri-negeri dalam Persekutuan ialah negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu(Johor, Kedah, Kelantan, Melaka, Negeri Sembilan, Pahang, Pulau Pinang, Perak, Perlis, Selangor dan Trengganu), Sabah dan Sarawak’. Dengan cara ini, penubuhan Malaysia MEMPERKASAKAN lagi Persekutuan Tanah Melayu, bukan MENGKUBURKANNYA.

Di antara faktor-faktor utama yang mendorong Kerajaan British menggalakkan penyatuan Singapura, Sabah dan Sarawak dengan negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu ialah bagi mengelakkan negeri-negeri tersebut jatuh ke tangan parti-parti komunis yang begitu agressive mengembangkan pengaruh di negeri-negeri tersebut. Kejayaan Persekutuan Tanah Melayu MENEWASKAN dan MENGUSIR pengganas-pengganas Parti Komunis Malaya pimpinan Chin Peng ke seberang sempadan Thailand pada awal 1960an telah memberi keyakinan kepada Kerajaan British bahawa suatu cara untuk mengekang dan menyekat pengaruh parti-parti Komunis di negeri-negeri tersebut ialah dengan menggabungkan negeri-negeri tersebut dengan Persekutuan Tanah Melayu.

Kita manusia tidak dapat menduga ketetapan-ketetapan Allah swt. Dilapurkan bahawa Chin Peng, Setiausaha Agung Parti Komunis Malaya yang telah diharamkan, sebelum dibubarkan, telah meninggal dunia pagi tadi di sebuah hospital di Bangkok. Terdapat elemen-elemen parti pembangkang yang cuba mengambil peluang pemergian Chin Peng pada Ulangtahun Hari Malaysia untuk MENGAGUNGKAN beliau sebagai tokoh pejuang kemerdekaan, dengan mencadangkan tarikh 16 September dijadikan tarikh ulangtahun untuk memperingati ‘perjuangan’ Chin Peng. Sedangkan, sebenarnya, pemergian beliau pada hari ini, melambangkan KEMENANGAN MUTLAK, dan PEMBEBASAN MUTLAK, rakyat Malaysia dari era kezaliman pengganas-pengganas Komunis Parti Komunis Malaya pimpinan Chin Peng, yang telah cuba MERAMPAS KUASA dari Raja-Raja Melayu dan umat Melayu sebaik sahaja tamat penjajahan Jepun ke atas negeri-negeri Tanah Melayu.

Sekali lagi, TAHNIAH seluruh rakyat Malaysia. Sambutan Ulangtahun Hari Malaysia, 16 September, boleh juga dijadikan tarikh Ulangtahun Hari PEMBEBASAN MUTLAK Malaysia dari ancaman pengganas-pengganas Parti Komunis Malaya.

Amanat Haji Hadi Mengandungi Dua TUDUHAN LIAR Terhadap UMNO

December 22, 2012

Aku tidak perlu memuat turun semula kandungan penuh AMANAT HAJI HADI yang menjadi HOT TOPIC di dalam seminggu dua ini. Ia timbul semula apabila ada bekas aktivis-aktivis PAS mendedahkan bahawa sehingga sekarang terdapat puluhan ribu ahli-ahli dan penyokong-penyokong PAS yang masih terpengaruh dengan ‘amanat’ tersebut, yang telah banyak menimbulkan perpecahan di kalangan umat Islam, terutamanya di negeri-negeri pantai timur, Kelantan dan Trengganu.

Di dalam ‘amanat’ tersebut, Hj Hadi telah membuat kenyataan berupa TUDUHAN LIAR terhadap UMNO sebagai berikut:

1.   Menuduh UMNO mengekalkan perlembagaan penjajajah,  mengekalkan undang-undang kafir dan mengekalkan peraturan jahiliyyah.

2.  Menuduh UMNO mengamalkan ‘politik suku, agama suku’.

Mari kita menilai kedua-dua tuduhan tersebut satu persatu, dan mencari kebenarannya.

Kita semua sedia maklum, proses penggubalan Perlembagaan Tanah Melayu bermula selepas Penjajah British membatalkan Malayan Union di atas desakan umat Melayu, dan digantikan dengan penubuhan Persekutuan Tanah Melayu. Penubuhan Persekutuan Tanah Melayu pada 1948 dipersetujui sebagai suatu ‘transition’ atau tempoh peralihan, sebelum British memberikan kemerdekaan penuh kepada tanah ‘perlindungan’nya ini. Sehubungan dengan itu, Suruhanjaya Reid telah dibentuk pada 21 Mac 1956 untuk mengkaji dan mengesyorkan Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu sebagai persediaan mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957. Suruhanjaya Reid dipengerusikan oleh Lord William Reid (Hakim Mahkamah Rayuan England) dan dianggotai oleh Sir Ivor Jennings, Sir William Mac Kell (bekas Gebenor Jeneral Australia), Tuan B.S. Malik (Ketua Hakim Mahkamah Tinggi India) dan Tuan Abdul Hamid (Hakim Mahkamah Pakistan).

Suruhanjaya ini telah mengadakan sebanyak 118 persidangan dan menerima 131 memorandum daripada pelbagai lapisan masyarakat dan organisasi, termasuk dari Parti Perikatan(yang dianggotai oleh UMNO, MCA dan MIC) yang telah memenangi 51 dari 52 kerusi parlimen di dalam PRU pertama pada tahun 1954,  untuk dikaji dari bulan Jun hingga Oktober 1956.  Antara perkara penting yang dibincangkan oleh Suruhanjaya ini ialah pembentukan sebuah Kerajaan Pusat, kuasa autonomi negeri dalam bidang tertentu, kedudukan istimewa Raja-raja Melayu, pelantikan seorang Ketua Negara berperlembagaan dan pengekalan hak istimewa orang-orang Melayu.  Draf perlembagaan dan laporan yang dikemukakan oleh Suruhanjaya Reid diterima dengan pindaan dan diluluskan oleh Majlis Perundangan Persekutuan pada bulan Julai 1957.

Sememangnya Suruhanjaya Reid telah bertindak sebagai ‘facilitator’ di dalam proses penggubalan Perlembagaan Persekutuan Tanah, tetapi ini bukan bermakna pihak British telah memaksakan suatu ‘Perlembagaan Penjajah’ ke atas Persekutuan Tanah Melayu. Sebaliknya, Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu telah digubal berdasarkan berbagai cadangan, usul dan memorandum oleh berbagai pihak mewakili rakyat Persekutuan Tanah Melayu ketika itu. Ini bermakna, Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu telah digubal khas untuk  memenuhi cita-rasa dan latar-belakang sejarah Tanah Melayu, khususnya di dalam perkara-perkara melibatkan Raja-Raja Melayu, Bahasa Melayu sebagai bahasa resmi, dan kedudukan istimewa umat Melayu.

Jelas sekali bahawa tuduhan Hj Hadi bahawa UMNO mengekalkan Perlembagaan Penjajah adalah TIDAK BERASAS sama sekali.

Perlembagan Persekutuan Tanah Melayu juga meletakkan kedudukan Islam di suatu tempat yang amat tinggi sebagai AGAMA PERSEKUTUAN, yang memberi kuasa kepada Kerajaan mengggunakan kuasa dan peruntukan kewangan Kerajaan di dalam menyerapkan dasar-dasar Islam di dalam pentadbiran Kerajaan, menubuhkan institusi-institusi Islam seperti Bank Islam, Takaful Islam dan Universiti Islam, selain dari menyediakan ‘infra-srtuktur’ bagi membolehkan umat Islam mengamalkan rukun-rukun Islam, termasuk membina surau dan masjid, menubuhkan Tabung Haji dan Institusi Zakat dan sebagainya. Tidak lupa juga peruntukan di dalam Perlembagaan Negeri-negeri yang meletakkan Raja-raja Melayu sebagai Ketua Agama Islam di setiap negeri.

Ini juga bermakna, bahawa tuduhan Hj Hadi bahawa UMNO mengambil pendekatan ‘Politik suku, agama suku’ adalah juga MELESET.

Sekiranya Hj Hadi lebih bijak di dalam menganalisa ‘waqik’ atau realiti setempat dan semasa, besar kemungkinan beliau tidak akan terlanjur dan tersasar dari kebenaran.

 

 

Raja-Raja Melayu Sewajarnya Dilantik Sebagai Penasihat-Penasihat Diraja UMNO

December 15, 2012

Memanglah Raja-Raja Melayu telah diberikan penghormatan begitu tinggi, sehingga kedudukan mereka dianggap ‘above politics’ atau ‘di atas politik’. Namun kita perlu ingat, tanpa dokongan orang-orang politik, kedudukan Raja-Raja Melayu boleh turun ke ‘below politics’ atau ‘di bawah politik’.

Tengok sahaja nasib kesultanan-kesultanan Melayu di Indonesia, samada di Sumatra, Jawa, Borneo atau Sulawesi,  yang telah menjadi ‘not relevant’ atau ‘tidak ada keperluan lagi’ apabila pemimpin-pemimpin politik di Indonesia meneruskan apa yang telah dilakukan oleh penjajah Belanda, iaitu menghapuskan sistem beraja. Demikian juga nasib kesultanan-kesultanan Melayu di selatan Thailand dan selatan Filipina.

Malah Raja-Raja Melayu hampir-hampir hilang kuasanya di bumi yang dipanggil Semenanjung Tanah Melayu. Di zaman penjajahan Jepun(1942-1945), kuasa eksekutif Raja-Raja Melayu telah diambil-alih oleh Pemerintah Tentera Jepun. Walaupun institusi Raja masih dikekalkan, Raja-Raja Melayu hanya mempunyai budi-bicara di dalam hal-hal melibatkan agama Islam dan adat istiadat Melayu sahaja. Sekiranya Parti Komunis Malaya berjaya merampas kuasa sebaik sahaja Jepun menyerah kalah, sudah tentu Raja-Raja Melayu telah diturunkan dari takhta sebagaimana Raja-Raja Melayu di Indonesia.

Pemerintah Tentera British juga cuba mengambil-alih kuasa eksekutif Raja-Raja Melayu apabila memperkenalkan Malayan Union pada tahun 1946. Malah Raja-Raja Melayu telah pun menanda-tangani dokumen-dokumen penyerahan kuasa kepada British. Raja-Raja Melayu bertuah, kerana pada saat itu, umat Melayu mula ada kesedaran berpolitik. NGO-NGO Melayu, dengan sokongan sebahagian Raja-Raja Melayu telah menubuhkan UMNO untuk menggembeling kekuatan umat Melayu menentang Malayan Union, dan mempertahankan hak-hak istimewa Melayu, termasuk kedaulatan Raja-Raja mereka. Malah UMNO telah ditubuhkan dengan resminya pada 11 Mei 1946 di Istana Johor.

Ini jelas memberi makna bahawa Raja-Raja Melayu sendiri telah memberikan sokongan penuh terhadap penubuhan UMNO sebagai wadah perjuangan umat Melayu. Memanglah Raja-Raja Melayu telah tidak dipilih sebagai Presiden, Timbalan Presiden, Naib Presiden atau ahli-ahli Majlis Tertinggi UMNO. Tetapi, umat Melayu semuanya faham dan mengerti, bahawa Raja-Raja Melayu bersama mereka, dan parti UMNO yang telah menyatukan hati-hati mereka di dalam mempertahankan hak-hak Melayu di bumi warisan nenek moyang mereka, Persekutuan Tanah Melayu.

Agak malang sedikit sekiranya ada di kalangan Raja-Raja Melayu beranggapan bahawa mereka adalah ‘neutral’ dan ‘above politik’, dengan tanggapan bahawa parti-parti mana pun yang memerintah, kedudukan Raja-Raja Melayu akan tetap terjamin buat selama-lamanya. Malang bagi Raja-Raja Melayu, kenyataan sejarah berbeza sekali dari tanggapan baik-sangka tersebut. Apatah lagi jika parti pemerintah itu dikuasai atau dikuasai sebahagiannya oleh parti-parti anti-Melayu dan anti-Islam seperti DAP.

Raja-Raja Melayu mungkin tidak memegang apa-apa jawatan eksekutif di dalam UMNO, tetapi berdasarkan fakta-fakta sejarah, Raja-Raja Melayu wajar diberikan hak untuk menyatakan sokongan terbuka terhadap UMNO…kerana UMNO sendiri telah ditubuhkan oleh umat Melayu dan Raja-Raja mereka, di saat Kerajaan British hampir-hampir merampas kuasa-kuasa Raja-Raja Melayu. Malah adalah wajar jika UMNO melantik semua Raja-Raja Melayu sebagai Penasihat-Penasihat Diraja UMNO.

Bagi aku, UMNO dan Raja-Raja Melayu perlu kekal ‘Sebagai aur dengan tebing’, sama-sama memperkuatkan satu sama lain. Malah, hanya UMNO yang mempunyai pemikiran dan kekuatan untuk menjamin masa depan kedaulatan Raja-Raja Melayu. Daulat Tuanku!! Daulat Tuanku!! Daulat Tuanku!! Hidup UMNO!! Hidup UMNO!! Hidup UMNO!!

Siapakah Tun Mahathir Untuk Memutuskan Hak Istimewa Melayu Akan Dimansukhkan Suatu Hari Nanti

December 13, 2012

Kita semua amat kagum dan sayang dengan Tun Mahathir. Tun Mahathir adalah di antara pemimpin Melayu terulung, dikurniakan oleh  Allah swt kepada umat Melayu di Malaysia, dan umat Islam di seluruh dunia. Kalau Bendahara Tun Perak dan Laksamana Hang Tuah digambarkan sebagai ICON Melayu di zaman kegemilangan Kesultanan Melayu Melaka, Tun Mahathir pula adalah di antara beberapa ICON Melayu di era pasca-kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu, yang kemudiannya menjadi Malaysia.

Almarhum Dato’ Onn Jaafar juga adalah salah seorang ICON Melayu. Beliaulah yang telah mengambil inisiatif mengumpulkan NGO-NGO Melayu untuk berhimpun di Kampung Baru pada tahun 1946 bagi memobilisasi umat Melayu menentang Malayan Union. Di atas usaha beliau itu, tertubuhlah United Malays National Organisation(UMNO) atau Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu(PEKEMBAR) pada 11 Mei 1946 di Istana Johor. Perpaduan umat Melayu di bawah pimpinan Dato’ Onn dan UMNO telah memaksa pentadbiran British membatalkan Malayan Union, dan setelah berunding dengan UMNO dan Raja-Raja Melayu, digantikan dengan Persekutuan Tanah Melayu.

Walaupun jasa Dato’ Onn begitu besar terhadap umat Melayu, umat Melayu tidak akan menukarkan kepentingan jangka-panjang umat Melayu dengan kekaguman mereka terhadap Dato’ Onn. Pada awal 1950an, apabila Dato’ Onn membawa cadangan untuk membuka keahlian UMNO kepada kaum bukan Melayu, buat kali pertama umat Melayu mula mempertikaikan pandangan dan cadangan beliau. Akhirnya Dato’ Onn melepaskan jawatannya sebagai Presiden UMNO, dan menubuhkan sebuah parti berbagai kaum, Independence Malaya Parti(IMP), dan kemudiannya Parti Negara.

Pagi tadi aku terbaca suatu berita di dalam New Straits Times, bertajuk ‘Dr.M: Malay privilages will be phased out’, yang membawa maksud: ‘Dr.M: Hak istimewa Melayu akan dimansukhkan secara beransur-ansur’. Di dalam lapuran berita tersebut, Tun Mahathir ada menyatakan bahawa ‘the crutches would have to go, but only when we are certain that the Malays can compete in the market without them’, yang membawa maksus, ‘tongkat akan dibuang, tetapi hanya setelah kita pasti bahawa Melayu telah mampu bersaing di pasaran terbuka tanpa tongkat tersebut’.

Aku jarang sekali berbeza pendapat dengan Tun Mahathir. Banyak pandangan dan pendapat Tun Mahathir aku sokong lebih dari 100%. Tetapi, di dalam hal berkaitan ‘Hak Istimewa Melayu’ ini, aku memohon ampun kepada ayahanda Tun Mahathir, kerana pendapat aku agak berbeza dengan pendapat beliau di dalam perkara ini. Pertamanya, aku amat tidak bersetuju bila ayahanda Tun Mahathir menggambarkan ‘Hak Istimewa Melayu’ sebagai ‘tongkat’, yang hanya untuk kegunaan sementara, mungkin sebagaimana apabila seseorang mengalami kemalangan dan patah kakinya. Jadi apabila simen yang membalut kaki telah dibuka dan bahagian yang patah sudah sembuh, tongkat tidak diperlukan lagi.

Sebagaimana yang telah pernah aku tulis di dalam blog aku ini suatu masa yang lalu, bagi aku, ‘Hak Istimewa Melayu’ aku ibaratkan sebagai KERIS TAMING SARI, yang pernah dianugerahkan kepada Laksamana Hang Tuah. Keris Taming Sari melambangkan JATIDIRI BANGSA MELAYU, KEKUATAN BANGSA MELAYU, KEDAULATAN BANGSA MELAYU, dan KESEDIAAN BANGSA MELAYU untuk berkorban jiwa raga di dalam mempertahankan TANAH MELAYU tercinta ini.  Tanah Melayu ini adalah WARISAN bangsa Melayu. Oleh itu, umat Melayu berhak mempertahankan ‘Hak Istimewa Melayu’ buat selama-lamanya….Takkan Melayu Hilang Di Dunia…Membujur lalu melintang patah…

Keduanya, bila kita bercakap tentang umat Melayu, kita tidak merujuk kepada individu tertentu, tetapi kepada SELURUH UMAT MELAYU, puluhan juta umat Melayu. Dari puluhan juta umat Melayu tersebut, tidak semua Melayu mencapai kehebatan seperti TS Syed Mokhtar Al-Bukhari, TS Rozali Ismail, TS Azman Hashim, dan seumpama mereka. Di setiap zaman, akan sentiasa ada sebilangan umat Melayu yang tetap akan memerlukan ‘Keris Taming Sari’ untuk mendapatkan perlindungan di dalam mengharungi zaman globalisasi yang serba mencabar. Kenapa perlu kita campak keris Taming Sari di tangan? Apakah kita ini masih lagi seperti Pak Kadok yang sedia ditipu untuk menukar ayamnya yang paling jaguh dengan ayam lain yang kurang jaguhnya?

UMNO merestui pemberian status kerakyatan kepada kira-kira 1.5 juta PENDATANG ke Tanah Melayu berdasarkan suatu ‘Social Contract’ di mana kaum pendatang diberikan kewarganegaraan Tanah Melayu  dengan syarat mereka mengiktiraf HAK ISTIMEWA MELAYU. Walaupun sebelum Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu tergubal, terdapat kaum bukan Melayu yang mendesak agar Perlembagaan menghadkan tempoh berkuatkuasa HAK ISTIMEWA MELAYU, UMNO telah menolak desakan tersebut. Sebab itu, di dalam Perlembagaan Persekutuan, tidak ada had atau tempoh masa di dalam hal HAK ISTIMEWA MELAYU.

Tun Mahathir adalah salah seorang pemimpin teragung umat Melayu. Tetapi, ini tidak sekali-kali memberikan beliau ‘lesen’ untuk memutuskan masa depan umat Melayu, sebagaimana ahli-ahli UMNO pernah menolak cadangan Dato’ Onn Jaafar berhubung keahlian UMNO. Kita tidak wajar memperjudikan HAK ISTIMEWA MELAYU untuk mengambil hati kaum bukan Melayu. Jauh sekali kita dari membiarkan HAK ISTIMEWA MELAYU dijadikan ‘barangan tawar menawar’ di dalam sistem demokrasi dan pilihanraya.

HAK  ISTIMEWA MELAYU adalah HAK MUTLAK umat Melayu, bangsa yang telah dianugerahkan Allah swt sebagai penduduk dan pemerintah asal Kepulauan Melayu, termasuk negeri-negeri Tanah Melayu, Persekutuan Tanah Melayu dan Malaysia. Hidup Melayu!!!

Tahniah DS Nazri Tan Sri Aziz, Malaysia Bukan Negara Sekular

October 24, 2012

Suatu masa dahulu aku pernah tertanya-tanya kenapa DS Najib begitu ‘sayang’ kepada DS Nazri Tan Sri Aziz, sehingga mengekalkannya sebagai seorang menteri kabinet. Suatu masa dahulu DS Nazri ada mengeluarkan beberapa kenyataan yang kurang menyenangkan umat Melayu.

TETAPI, pandangan aku terhadap DS Nazri berubah 180% apabila membaca kenyataan dan hujjahnya di Parlimen yang dengan tegas menegaskan bahawa Malaysia BUKAN SEBUAH NEGARA SEKULAR. Di atas ketegasan dan keberanian beliau,  aku dan kita  semua wajar mengangkat topi kepada beliau….tak rugi DS Najib membawanya masuk sebagai anggota kabinet….DS Nazri memang ada keistimewaan tertentu.

Aku terlalu sibuk hari ini untuk mengikuti perkembangan berikutnya, apakah Karpal Singh akan muncul untuk mematahkan hujah-hujah DS Nazri, Menteri Di Jabatan Perdana Menteri. Aku percaya, kenyataan tegas DS Nazri akan membuatkan Karpal Singh dan pemimpin-pemimpin DAP lain, malah Anwar Ibrahim terduduk, kalau pun tidak menyebabkan mereka jatuh sasau.

Hujah DS Nazri amat simple, tetapi amat berkesan….tidak ada sepatah pun perkataan ‘sekular’ tercatit di dalam Perlembagaan Persekutuan.

Sedangkan Perkara 3(a) Perlembagaan dengan jelas menyatakan bahawa ‘Ugama Islam ialah ugama bagi Persekutuan…’, dan Perkara 3(b) pula menyatakan kedudukan Raja-Raja Melayu sebagai ‘Ketua ugama Islam’ di negeri masing-masing, sementara ketua ugama Islam bagi negeri-negeri yang tidak beraja ialah Yang Dipertuan Agung. Malah terdapat banyak lagi peruntukan-peruntukan di dalam Perlembagaan Persekutuan yang meletakkan Islam pada suatu ‘maqam’ istimewa di dalam sistem kenegaraan Malaysia.

Jelas sekali, Islam merupakan salah satu ‘corner stone’ di dalam ‘pembinaan’ negara kita. Sedangkan sebuah negara sekular memisahkan antara agama dan politik, sebagaimana diidamkan oleh KAFIR DAP.

Tahniah DS Nazri, dan boss beliau DS Najib, di atas ketegasan di dalam mempertahankan ‘kedudukan istimewa Islam’ di dalam negara kita. Sebagaimana telah ditegaskan oleh Tun Dr Mahathir semasa beliau masih Perdana Menteri, MALAYSIA ADALAH SEBUAH NEGARA ISLAM.

PAS Was Formed To Support Datuk Onn Jaafar

September 1, 2012

While the ‘spirit of Merdeka’ is still lingering around, it would be good for the younger generation to be exposed to a small piece of history, about the history of the formation of Parti Islam Se-Malaya(Se-Malaya literally means Satu Malaya, or ‘for the whole of Malaya).

Not many, even among PAS hardcore supporters and leaders, are  aware that PAS was indirectly formed by UMNO. All because successive PAS leaders would not want their members to feel obliged to pay back anything to UMNO, and on top of that, they would not want their members to have any fraternity feelings towards UMNO.

Most Malaysians are aware that United Malays National Organisation(UMNO) was formed in 1946, with Datuk Onn Jaafar(the grandfather of DS Hishamuddin Tun Hussein, our present Menteri Dalam Negeri) as its first President. UMNO was set up to provide political vehicle to unite the Malays in their bitter opposition to the imposition of MALAYAN UNION government by the British after the Japanese surrender in 1945. The opposition by the united Malays forced the British to rescind the Malayan Union, and replaced by the PERSEKUTUAN TANAH MELAYU in 1948. In the Persekutuan Tanah Melayu agreement brokered by the British, UMNO and Raja-Raja Melayu, Persekutuan Tanah Melayu was established as a TRANSITION GOVERMENT, to prepare the Federation for full independence.

As part of his efforts to mobilise the support of the whole Malayan population on the road for full independence, Datuk Onn Jaafar decided to create a platform within UMNO, to accomodate Islamic religious scholars, more popularly known as ‘ustaz’, to join the bandwagon of UMNO. An UMNO  religious sub-committee was set up in 1950 for the purpose and was called PERSATUAN ISLAM SE-MALAYSIA, in short PAS. The religious sub-committee was headed by an Islamic scholar who was very close to Datuk Onn Jaafar, Hj Mohd. Fuad.

A year later, Datuk Onn Jaafar was persuaded by the British officials to consider opening up UMNO membership to the non-Malays. At that point in time, the non-Malays who were citizens of the country was less than 10% of the whole population, and they were mainly those who became British subjects in the straits settlements of Malacca and Penang, and were considered as ‘automatic’ citizens of Persekutuan Tanah Melayu. To the British, and possibly Datuk Onn Jaafar too, even if they were allowed to be members of UMNO, their small number would not affect the leadership of the Malays in UMNO. However, the fact was, by that time, the total number of Chinese and Indian IMMIGRANT WORKERS had already overwhelmed the number of local Malays.

Datuk Onn’s idea of opening up the membership of UMNO to non-Malays was met with OVERWHELMING OPPOSITION by the rank-and-file of UMNO, the same people who had been cherishing his leadership, both in uniting the Malays and in confronting/negotiating with the British. Being a gentleman as he had always been, Datuk Onn decided not to re-contest for the Presidency of UMNO when his tenure expired in 1951, instead declared his intention to set up a new multi-racial party, the Independence Malaya Party(IMP).

After Datuk Onn Jaafar officially launched the new  IMP, Hj Mohd Fuad, out of his support for Datuk Onn Jaafar, decided to pull out the UMNO religious sub-committee under his wing, and set up a new party called Parti Islam se-Malaya(PAS), and declared it to be ‘friendly’ to Datuk Onn’s newly formed IMP. That’s how PAS was formed….to support Datuk Onn Jaafar.


%d bloggers like this: